ผ่าน 16 เมษา ครบ 8 เดือน ไปแบบไม่รู้ตัวเลย

จากวันแรกถึงวันนี้ จะว่าเหมือนเดิมก็ไม่ผิดเท่าไร
เรายังรักกัน กอดกันทุกเช้า
หอมแก้มกันก่อนออกจากห้องไปทำงาน (ถ้าไม่ลืม)
เม้งกันมั่ง งอลกันมั่ง ตามประสา
เค้าก้อยังเป็นไอ้มึนคนเดิม
และตัวก้อยังขี้บ่นเหมือนเดิม

ยังห้ามจับมือกันในที่สาธารณะ เพราะตัวบอกว่า
"อย่าจับ ร้อนเหนียวตัวเนี่ย."
"อายคนอื่นเค้า คนเยอะแยะ"

ยังไม่ได้ไปเที่ยวไหนกันสองคน เพราะตัวชอบไปกะเพื่อนๆ
อย่างมากก้อไปดูหนังกัน อ้อ ไปดูพระเมรุอีกที่นึง
ยังกินฟูจิ กันเป็นอาหารหลัก เพราะไม่รุจะกินไร

และสุดท้ายก้อยังมีกันละกันนี่ไง

รักหวะ ไม่รุชาติก่อนทำไรไว้

เหมือนอย่างที่บอกไ้ว้แหละ ว่าถึงรักเรามันไม่ได้หวานเปนน้ำตาล
อยู่กันเปรี้ยวๆ อย่างนี้ เราก้อมีความสุขละ
ไม่ต้องไปไหนกัน มากมาย
ไม่ต้องดินเนอร์ใต้แสงเทียน
แค่ได้กลับมากินข้าวเย็นด้วยกันก้อพอ

มองไปรอบข้าง เพื่อนๆเราเค้า เปลี่ยนคู่ไปกี่คู่ละ
แต่เราก้อยังมีกัน

รักนะ ไอ้ลูกหมีขี้บ่น
ปล.ไปญี่ปุ่นต้องหยอดกระปุกกี่ปีว้าาา
     แต่ไปฮ่องกงยังพอไหว เก็บตังก่อนละจะพาไปนะ
     ก้อไม่รวยอย่างโดมินิกนี่หว่าาา